The day after

Het werk lukt weer niet zo goed vandaag, dus heb maar weer besloten om aan een nieuwe blog te beginnen. Gewoon geschreven op het werk tijdens mijn werktijd. Ik ben nog moe van het afgelopen weekend, wat niet zo gek is en bovendien vind ik het moeilijk om mijzelf te motiveren in deze vakantieperiode. Zo veel werk ligt er niet, en al helemaal geen werk dat me ergens uitdaagt of waar ik de fun van in kan zien.

Read More

GayPride

Zaterdag 2.00
Nu moet ik echt gaan slapen. Morgen is de grote dag: GayPride en ik vaar voor de derde keer mee op een boot. Toen ik 16 was moest ik echt niets van die leernichten en iedereen in roze boa hebben. Inmiddels weet ik wel beter en  dat het ook veel meer een feestje is waarbij iedereen zichzelf is. Ik zie nu meer op tegen de verplichte vrolijkheid en het ordinaire gedrag waar ik waarschijnlijk de hele dag mee wordt geconfronteerd. Ik zie er eigenlijk tegenop, maar ga toch maar slapen. Wellicht valt het morgen allemaal wel mee denk ik in mijn hoofd.

Read More

Dubbelleven

Voor mijn gevoel heb ik altijd wel een bepaald dubbelleven geleid. Op mijn twaalfde toen ik langzaam ontdekte dat ik jongens leuker vond dan meisjes durfde ik dat niemand te vertellen of er met iemand over te praten. Zo leidde ik enerzijds een leven thuis achter het Internet,  en anderzijds praatte ik gewoon mee over leuke meisjes op school. Bovendien ontkende ik het keihard als mensen al daarover spraken, al was het bijvoorbeeld maar dat ik stiekem alle cd’s van westlife had. Ik hield dit dubbelleven vrij lang vol, totdat mijn ouders op mijn 16e de internetgeschiedenis hadden gezien. Read More

Opluchting & geluk

Als een dag, zoals vandaag, vooral bestaat uit meevallers voel ik altijd het meest dat ik last heb van een dysthyme stoornis. Een brede grijns zou nu op mijn gezicht moeten staan. Maar helaas zit ik met een dekentje op de bank, moe en niet voldaan. Weer niet kunnen hardlopen, helaas staat er nog steeds een hele hoge berg afwas en heb ik nog een to do lijst voor al mijn vrijwilligerswerk van hier tot Tokio.

Read More

Over-leven eeuh winnen

Daar gingen mijn darmen weer. Vol darmkrampen heel de nacht met steken overal. Net nadat ik al een slechte nacht had gehad. Het kwam vast door te veel koffie op mijn werk, maar als ambtenaar heb ik dat natuurlijk ook nodig. Bovendien was het gewoon nog heel erg wennen aan mijn ritme van werken na vorige week met alleen maar feesten. Ik kon het nu alleen echt niet gebruiken, ik was al zo kapot. Een beroerde nacht volgde en natuurlijk viel ik tegen de ochtend pas in een diepe  slaap.

Read More

Working day

Hoewel in net nog een wasje aanzet en ik in de tussentijd eigenlijk prima mijn afwas zou kunnen doen, ben ik toch maar op de bank geploft. De energie is op na een lange dag.

Na het uitzoeken van mijn mailbox van het werk zijn er 84 mailtjes overgebleven waar ik nog iets mee moet doen. Chaos in mijn hoofd. Hoe begin ik en waar? Wat heeft de grootste prioriteit? Helaas kon ik aan het eind van de dag niet zeggen dat het er al 83 waren geworden. Een enkeling kon ik al ad hoc wegwerken en is niet mee geteld in de 84, maar veel verder kwam ik niet. Daarvoor was het veel te veel wennen aan een nieuwe working day.

Read More

Back to work

Ik wist dat ik het dit weekend best moeilijk zou gaan hebben. Mijn vakantie is voorbij gevlogen. Een mix van hoogtepunten en dieptepunten. Depressieve momenten, verdubbeling antidepressiva, nieuwe bijwerkingen, alcoholloze feestjes en de brief dat ik naar een psychiater moet voor een keuring of ik wel geschikt ben om te rijden. Maar daarnaast natuurlijk ook een vet festival, het bijwonen van de tour, lieve familie en vrienden, leuke feestjes, de vierdaagse weer beleefd en vooral het ervaren van het hebben van totaal geen verplichtingen.

Read More

Ontsnappen

De vierdaagsefeesten zijn weer voorbij, de tour ook en ik moet weer bijna aan het werk. Voldoende redenen om down op de bank te zitten na vier dagen lang feesten. Wisselende gedachtes spoken door mijn hoofd. Hele fijne avonden in een mix van confrontaties, want ontsnappen aan een depressie of dysthyme stoornis lukt nou eenmaal nooit.

Read More

Principes overboord gooien

Het was 5 mei sinds ik voor het laatst had gedronken. De ellende met mijn ribben had zich toen afgespeeld en vlak daarna ben ik gestart met mijn antidepressiva. Er stond natuurlijk niet voor niets dat ik moest oppassen in combinatie met alcohol in de bijsluiter en op het stickertje op het doosje, dus dat moest ik vooral niet doen. Veel stapavonden volgde met confrontaties met shotjes, biertjes die al in mijn handen werden gedrukt en evenementen met gratis bier en betaald fris. Toch bleef ik bij mijn principe en dronk ik niet.

Read More