• Home
  • Tag: verdriet

Gayting #9: 10 years single and hating every second in it

“Mag ik een baco? Nee, maak er maar 2 van” vraag ik aan de barman op het gayfeestje. Ik giet de ene snel achterover mijn keel in. Even een kort hikje, waarna ik met de andere naar het hoekje van de dansvloer loop. Uitzicht op mijn crush. Hij staat alleen niet alleen, maar te zoenen met een goede vriend. Net als 2 jaar terug had mijn crush op de dansvloer meer interesse in mijn vrienden dan in mij. “Shit happens” denk ik als ik weer een slok van mijn bacardi-cola neem.

Read More Gayting #9: 10 years single and hating every second in it

De verdrietige vakantiedag

De wekker gaat. Ik kijk op en zie in grote letters Tokio verschijnen. De reis naar de Olympische Spelen in Tokio zou vandaag plaatsvinden. Het was best krap na de vierdaagse die ik afgelopen vrijdag glorieus uitliep. Althans volgens de agenda van mijn telefoon. Opnieuw een alarm. Nu verschijnt er in het groot “wandelvakantie”. Doordat de Olympische Spelen momenteel door Corona niet plaatsvinden had ik een creatieve alternatieve vakantie bedacht. Ik was van plan om 16 dagen te wandelen van bekende naar bekende. Door de grote blaren kapte ik die vakantie na drie dagen al af. Hierdoor word ik vandaag wakker in mijn eigen bed.

Read More De verdrietige vakantiedag

De strijd met mijn verjaardag

Zondag word ik 32 jaar. En om heel eerlijk te zijn zorgt dat voor kortsluiting in mijn hoofd. Ik vind het ongelofelijk verdrietig om 32 jaar te worden als eeuwige single, zonder echte relatie-ervaring en als maagd. Tevens verdrietig, omdat mijn rijbewijs er nog steeds niet is. Ongelofelijk ongemakkelijke dingen om over te praten en die mij nog eenzamer maken. Dezelfde struggles, en weer een jaar verder. Ik kan mijzelf er momenteel niet van afleiden.

Read More De strijd met mijn verjaardag

Quarantaine uuh ik bedoel sociale isolatie week 4

Deze blog schrijven is moeilijk. Week 4 zit erop en het was eigenlijk echt een hele goede week. Het verdient best applause. Alleen zondag einde van de dag sloeg mijn stemming opeens om en daarom is het schrijven van deze blog opeens weer heel erg moeilijk geworden. Want die stemming is nog steeds erg negatief en kan ik moeilijk draaien. Echter, daar kom ik later op, eerst over afgelopen week..

Read More Quarantaine uuh ik bedoel sociale isolatie week 4

Coronahartjes: Weduwes en Weduwnaars

Het is alweer de derde week dat we rekening moeten houden met het coronavirus. We kunnen er niet meer omheen da het is overal in de wereld menens is. We moeten daarom bij iedereen op 1.5m afstand blijven en daarbij zoveel mogelijk thuis blijven. Voor sommige mensen klinkt dit als een makkelijke maatregel, maar voor bepaalde groepen doet dit behoorlijk pijn. Daarom deze blog, om voor groepen waar je niet veel over hoort deze ook extra steuntje in de rug en veel liefde te geven. Na eerder al voor de singles en chronisch zieken, gaan de coronahartjes deze week naar weduwes en weduwnaars.

Read More Coronahartjes: Weduwes en Weduwnaars

Februari: De balans

Februari was een moeilijke maand. Ik moet zeggen dat zich dat heeft voortgezet in maart en dat het daarom moeilijk lukt om een blog te schrijven. Er gebeurt een hoop en toch voelt het vooral als stilstand. Het is vooral mijn lichamelijke beperkingen die mij momenteel even stil laten staan. Beweging helpt tegen psyche, maar wat als dat niet mogelijk is door somatische klachten. Ingewikkeld en van invloed op zoveel onderdelen van mijn leven. In februari speelde dat ook al, maar liep ik ook tegen hele andere dingen aan.

Read More Februari: De balans

Marathon detox

Het is even pittig. Het afzeggen van de marathon is groot. Groot in mijn hoofd. Ik leefde er naar toe. Ik luisterde podcasts erover. Ik volgde op alle social media mede lopers die zich voorbereidde. Ik zat constant op strava te kijken hoe mijn training was gegaan. Ik hield er rekening mee met voeding. Ik kocht dure spullen die allemaal gingen bijdragen aan die top prestatie begin april.

Read More Marathon detox

Geen marathon

Enthousiast vertelde ik jullie over mijn droom de marathon. Gretig stond ik op zondagmorgen op om een grote afstand te rennen. Heerlijk met een zonnetje of door regen en wind. Het maakte mij niet uit. Wat was het heerlijk voor mijn hoofd. Langzaam de kilometers uitbouwen. Soms een dipje, maar nee het ging best goed. Ik kon het aan. En toch negeerde ik 1 ding: mijn darmen.

Read More Geen marathon

Gayting #8: Weer een jaar voorbij..

Het is 30 juli. De dag twee jaar terug dat mij het een goed idee leek om over mijn liefdesleven te gaan schrijven. Welk leven? Juist ja. Ik sta nu twee jaar verder aan de vooravond van Pride, waar ik voor het eerst in jaren niet naar toe ga. Ik scroll in de trein weer eens door Tinder. Ik installeer Grindr weer, waarna ik het wederom snel verwijder. Ik kijk op de site van Sanquin, omdat ik nu toch bloed mag doneren nu ik weer 4 maanden niet intiem ben geweest…

Read More Gayting #8: Weer een jaar voorbij..

Een ode aan Rachel Celine

Sommige mensen zeggen dat een online vriendschap niet echt is. Dat de smartphone immens slecht is. Dat jongeren door social media niet meer sociaal zijn. Dat het allemaal immens slecht is. Gelukkig weet ik wel beter. Het is de veilige plek voor zoveel kwetsbare mensen. De plaats waar lotgenoten ongelofelijk makkelijk gevonden kunnen worden. En daar vond ik jou. Daar vond ik een prachtig meisje met een psychische kwetsbaarheid. Helaas ben je daar nu niet meer. Ik zal je missen Rachel Celine. Rust zacht.

Read More Een ode aan Rachel Celine