Een ode aan Avicii

Ik ben sinds vrijdag best wel in shock. Een 28-jarige dj is overleden en we mogen niets weten over de oorzaak. Ik ben er stil van, niet over dat we niets mogen weten over de oorzaak, maar wel over zijn dood. Ik ben er stil van terwijl ik normaal toch echt ga bewegen en meezingen door zijn muziek. Ik ben geraakt. Zijn nummers deden iets moois. Hij besteedde aandacht aan belangrijke thema’s. En hij worstelde met zijn psyche, iets waardoor je bij mij al vrijwel automatisch een bepaalde gunfactor krijgt. Daarom hierbij een ode aan Avicii..

“I took a pill in Ibiza, to show Avicii I was cool”. Hier wordt Avicii niet voor niets aangehaald. Net als Obama dat eens deed in zijn speech. Avicii was in zijn muziek toonaangevend en wist miljoenen mensen wereldwijd ermee te raken. Hij was anders dan andere dj’s. Sommige zullen het meer mainstream en commercieel noemen. Ik noem het meer een geniaal muzikaal vernuft wat hij had. Hij wist elektronische muziek te verbinden met andere stromingen. AVicii deed en kon dat.

Ik zag de documentaire over zijn leven op Netflix en raadt iedereen aan dat te doen. Het is een inkijk in de persoon Avicii (Tim Bergling). Vol lichamelijke en psychische klachten. Vol in strijd met zichzelf, zijn liefde voor muziek, maar ook de vervelende dingen die bij succes horen en die moeilijk te rijmen waren met zijn energie, lichaam en geest. Als introvert worstelde die met angsten. Hij vluchtte in alcohol en zijn lichaam leed eronder. Of dat ook zijn verlies is geworden weten we niet. We weten wel dat er nooit meer een kneiter van een nieuwe hit zal volgen van hem. En dat is echt ongelofelijk verdrietig.

Ik kan net als velen helemaal los gaan op zijn muziek. “Levels”, “I could be the one” of “Wake me up”. Toch werd ik door twee minder grote hits meer geraakt. Ik heb het dan over “Silhouettes” en “You make me”, die beiden nog staan in mijn favoriete lijstje met hits op Spotify en regelmatig als ik op shuffle druk langskomen.

Door “Silhouettes” ben ik geraakt door het thema, de clip en voor mij de geniale opbouw in het liedje. Het werd in Nederland nooit een hit, maar dat is meestal als ik een nummer compleet geniaal vindt. In de clip is iemand te zien voor en na de transitie naar het andere geslacht. Ik vind het erg mooi om te zien dat hij aan zo’n thema aandacht durft te besteden. Dat hij de LHBT-community een warm hart toedraagt. Want, zeg nou zelf, welke dance producer heeft zoiets controversieels wereldwijd verder onder de aandacht durven te brengen?

Het maakt voor mij Avicii een super held. Het nummer “You make me” hoorde ik eens toen ik in een super vrolijke bui was en het staat nu voor de goede momenten na mijn eigen persoonlijke sores die ik heb moeten overwinnen. Ik vind Avicii daarom nog wel meer een held. Het kwam hem niet allemaal aanwaaien. Hij worstelde en overwon helaas niet. Ik ben er nog steeds echt door geraakt.

Het is voor de oudere generatie alsof Paul McCartney of John Lennon op hun 28 jaar overlijden. Het is voor een huidige generatie iemand die onwijs veel heeft betekent in muziek. Iemand met veel voorliefde voor muziek en afkeer tegen optreden. Hij was verre van nep. Het is helaas de keerzijde van succes die wel meer artiesten hebben moeten meemaken. Het is iets waar we als maatschappij iets mee moeten. We mogen niet nog meer muzikale helden verliezen. Ik wilde een nieuwe zomerhit van AVicii. Ik wil opnieuw dansen en alle problemen vergeten door zijn muziek. Had Avicii dat zelf ook maar meer gekund.

Avicii. Muzikale held. Persoonlijke held. Je zal gemist worden.

tommie345

1 Reply to “Een ode aan Avicii”

  1. Hij was een van mijn favoriete dj’s. Ik was echt geschokt door dit nieuws. Zijn documentaire ga ik morgen kijken, en ik luister zijn muziek sinds vrijdag non-stop. Ik kan het nog niet bevatten, afschuwelijk. Ik mis hem enorm, haast niet te beschrijven hoe enorm ik hem mis. Was er ook behoorlijk kapot van, nog steeds eigenlijk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *