• Home
  • Tag: ontspanning

Vrijwilligerswerk

Ik ben de afgelopen jaren erg gewend om verbonden te zijn aan bepaalde functies en aan het participeren in vrijwilligerswerk. Waar de meeste mensen dan gelijk denken aan het verzorgen van ouderen, koffie schenken in het buurthuis of het bijhouden van het groen in de wijk, deed ik vrijwilligerswerk wat veel dichterbij mij lag. Verbonden aan mijn tafeltennisvereniging bijvoorbeeld of werkzaamheden voor een betere acceptatie van homoseksuelen, zonder betaling, dus vrijwilligerswerk.

Read More Vrijwilligerswerk

Een ode aan café Mets

Alweer twee maanden dat ik bezig ben met mijn traject in Lunteren. Wat vliegt de tijd voorbij! Van cognitieve gedragstherapie van eens in de twee weken, naar praktijkondersteuner voor psychische hulp bij de huisarts naar individuele schematherapie met 1 a 2 sessies in de week naar een 5-daagse dagbehandeling op het Centrum van Psychotherapie in Lunteren. Maar eigenlijk was er daarnaast nog een veel grote plek waar therapie nog veel meer tot uiting kwam: namelijk in café Mets..

De (LHBT-gerelateerde) bar in Nijmegen, was een plek voor mij waar ik helemaal mijzelf kon zijn. Ik ben er op date geweest, heb er als voorzitter van homojongerenorganisatie menig keer gespeecht, heb er dansjes gedaan, maar bovenal heel erg vaak aan de bar gezeten. Nee, ik heb verre van een alcoholprobleem, maar wel was het fijn om therapiesessies te beleven aan de bar in het café. Met een biertje of een baco bleef ik vaker nog wat langer dan vrienden of durfde ik alleen er heen te gaan. Mijn favoriete barman Kevin stelde mij altijd op mijn gemak en ik kon zo alles weer wat beter bevatten, als dat het fijn was om de beste gesprekken te hebben. Ook voor slechts 20-30 euro per avond, waarvoor ik ook nog eens lekkere drankjes kreeg.

Vanavond wordt de bar heropend. Iets meer een eetcafé, andere eigenaar, maar nog steeds een erg gezellige plek. Kevin is al een tijdje weg, als dat Rian en Rian dus ook zijn vertrokken. Beide dames hebben veel werk gestoken in het mooie café wat ik als prachtige plek heb ervaren. Zo veel verschillende mensen die zichzelf durfde te zijn, menig avond bleef ik daar weer te lang, was de wekker de hel, maar had ik toch even mijn hart kunnen luchten.

Menig avondje zag ik daar een leuke jongen, waar ik niet op af durfde te stappen, beleefde ik bijzondere avonden en sprak ik vreemde mensen die mij verbaasde, zag ik bizarre taferelen, hoorde ik bizarre muziekjes, lag ik helemaal dubbel, sprak ik mij uit, smeet ik geld over de bar, was het er stikheet en vol tijdens de Roze woensdag, Vierdaagse of bij een ander feestje of zat ik er op donderdagavond alleen aan de bar. Nee, ik kijk met heimwee altijd terug naar dat café, mij eerste echt vertrouwde gaybar.

Ik kon helaas niet bij het afscheid zijn en ook vanavond kan ik het openingsfeestje niet mee maken. Maar dat neemt niet weg dat ik nog wel wat woorden wilde wijden aan dit bijzondere café. Met het voorlichtingsteam epische borrels, met homojongerenorganisatie Dito! menig activiteit. Een roze kroegentocht, dronken naar huis, mijn eerste one night stand opgedaan, stiekem zoenen, als serieuze dates hebben plaatsgevonden in dit café. Speciaal bier, shotjes, mixdrankjes, het was wel aan mij besteed.

Ik kan niet genoeg benadrukken dat dit café mij door mijn scriptietijd heeft heengeslagen, mij moed inpraatte voor tentamenperiodes, mij al mijn problemen liet vergeten of mij mijn hart liet luchten. Ik zag jongens en meisjes zich ontplooien van onzekere wezens naar trotse nichten en potten, waar je niet omheen kon. Ik zag mensen opbloeien, waaronder ik zelf de eerste keer schoorvoetend binnentreden en hopen dat niemand mij zag, totdat ik menig avondje er niet was weg te slaan en dat ik bijna hoorde bij het interieur en dat mij helemaal niets kon schelen. Ik durfde hier ook gewoon alleen heen te gaan.

Eenmaal werd ik achtervolgt uit het café en werd ik uitgescholden en half bedreigd, en toch weerhield mij dat niet uit het café en was het mijn veilige plek. Ook met de barkeepers na Kevin, en nu ook vast met de nieuwe eigenaren. Door mijn persoonlijke situatie ben ik tegenwoordig wat minder in de kroeg, maar desalniettemin zal je mij hier nog steeds wel eens vinden. Wat een hele fijne, veilige plek zal het blijven, en alle herinneringen zullen zeker niet vergeten worden.

Bedankt café Mets voor de mooie jaren en succes met de nieuwe jaren nieuwe eigenaren!

Het was mooi, en misschien wordt het nog wel mooier!!

#200: Het geheim achter dieleven

Mijn 200e post! En deze gaat absoluut niet over waarom dieleven zo succesvol is, zoals de titel misschien suggereert, maar wat echt wel mee valt. Bovendien siert bescheidenheid mij echt beter, en heb ik ook voldoende criticasters, dus nee, ik ga hier niet roepen hoe geweldig mijn blog nou is en wat het geheim daarachter is. Het gaat echter wel over de onthulling van waar de naam nou vandaan komt. Dat is namelijk de meest gestelde vraag naar aanleiding van de 200 berichten..

Read More #200: Het geheim achter dieleven

Whoop, Whoop, Poeh Poeh Weekje #9

En een nieuwe week zit er alweer op. Ik moet zeggen, opnieuw een week vol uitersten. Vandaag vooral brak en de afgelopen dagen vooral gezellig met leuke, lieve mensen. Althans, afgelopen twee avonden. Dat ik ooit de stempel sociale fobie meekrijg snap ik dan weer totaal niet. Het was gewoon ouwehoeren met mensen die niet eens zo dichtbij mij staan, maar waar tegen ik zowel eerlijk kon zijn over Lunteren, als bier kon drinken als hele slechte grappen kon maken…

Read More Whoop, Whoop, Poeh Poeh Weekje #9

Leuke plannen met een depressie

Ik won gisteren met 8-2 in de tafeltenniscompetitie, ja ik durfde mee te doen en het ging nog best aardig ook. Ik won al mijn wedstrijden en ook de dubbel. Daarnaast kan ik volgende week toch nog mee naar een weekendje Parijs, eigenlijk zaten de inschrijvingen vol, maar er was iemand weggevallen, waardoor ik toch nog in staat was mee te kunnen gaan. Daarnaast heb ik twee concerten en twee keer Feyenoord-Ajax op het programma staan de komende 3 weken. En tussendoor ga ik nog verhuizen ook, hoe ik dat allemaal doe?….

Read More Leuke plannen met een depressie

Lichtpuntjes

Ik had eigenlijk niet verwacht dat ik zo’n blog zou schrijven. Ik wilde altijd gewoon mijn gevoelens en gedachtes van me afschrijven en waarom moet ik dan ook de lichtpuntjes benoemen of de dingen waarvoor ik dankbaar ben? Zeker nu ik alles vrij uitzichtloos vind en ik me voor weinig dingen meer kan opladen en eenzaam uren naar mijn telefoon kan staren, in de hoop dat nog iemand aan me denkt of om me geeft. Echter is dat schijn bedriegt. Ik weet dat ik mezelf ook zonder aandacht en bevestiging moet zien kunnen te vermaken. Gezien ik nu al zuur genoeg ben en mijn blogs de laatste weken eerlijk, oprecht, maar ook zo negatief waren, hier eens wat dingen die me nog wel goed kunnen stemmen…

Read More Lichtpuntjes

Deze week hoorde ik (dat)…. #4

Ik vertelde jullie vorige week al over het nieuws van collega’s, het gevloek van de installatie van nieuwe aankopen, het mooie sportsucces (in tegenstelling tot deze week), de stilte die ik ervoer en over het epische onweer wat ik hoorde en zag. Deze week gebeurde er weer een hele hoop, hier weer even een korte samenvatting met wat ik allemaal hoorde.

Read More Deze week hoorde ik (dat)…. #4