• Home
  • Tag: ontspanning

Laatste werkloze week

Volgende week heb ik mijn eerste werkdag erop zitten. Op 1 maart zal ik starten bij BMC. Ik kijk best uit naar de start van mijn nieuwe werk, want ik zit alweer ruim 9 weken thuis. Ik ben wel toe aan meer dagbesteding, al heb ik genoeg te doen en verveel ik mij ook niet bepaald de laatste weken. Sinds dat ik zeker ben van een baan is het wel relaxter thuis zitten. Het is anders dan in 2017. Ik ga dan ook vol goede moed mijn laatste werkloze week in.

Read More

De ultieme hardloopweek

Ik leg mijn boek weg, het lukt mij door mijn kater niet om mij te concentreren. Ik had een slechte dronk en alles ging een beetje mis qua negatieve gedachtes tijdens uitgaan. Het was een moeilijke week geweest en shotjes, baco’s en bier is dan niet de beste combinatie. Ondanks de aanwezigheid van wat fijne mensen lukte het niet om mijn negatieve gedachtes te stoppen. Ik had ook al een week gehad met veel darmklachten. Het was ook wel een drukke week, met best veel intense momenten, bijvoorbeeld tijdens de opnames van Nieuwsuur dat komende week ergens wordt uitgezonden (ik zal jullie updaten erover). Ze filmde mij onder andere over mijn gebruik van antidepressiva en maakte opnames van mij terwijl ik mij voorbereidde op een ultieme hardloopweek. Wat ondanks de vele struggles, wacht er vanaf morgen een hele intensieve week vol hardlopen.

Read More

Lachen in therapie

Ik had vandaag opnieuw een EMDR-sessie. Het was wederom 34 graden buiten en niet veel kouder in de therapiekamer. Ik stapte met weemoed naar binnen en zag dat het materiaal voor het lampje dat ik moest gaan volgen al werd uitgepakt. Mijn therapeute schonk een glas water voor me in. Ze gaf aan dat we verder zouden gaan met een nieuwe situatie en dat we die hetzelfde zouden doorlopen als de vorige keer gedurende EMDR. Ik zei: “Ooh geen nieuwe wetenschappelijke inzichten dat EMDR nu anders gaat?” Mijn therapeute glimlachte even, en we begonnen de sessie..

Read More

Moeten

Ik heb net de televisie uitgezet. Ik had er al de hele dag naar gestaard terwijl ik eigenlijk nog van alles had moeten doen. Op mijn brakke zondag heerlijk onder een dekentje de ene naar de andere voetbalwedstrijd weggekeken. Ik probeerde tussendoor nog even zelf 11km rennend af te leggen, maar daar was ik eigenlijk veel te brak voor. Desalniettemin ploeterde ik door de regen, om daarna weer snel onder de warme douche en dat dekentje te kruipen..

Read More

2017: Nieuw jaar; nieuwe kansen, voornemens en plannen?!

Vorig jaar deelde ik stoer op mijn blog mijn voornemens en plannen voor 2016. Begin februari vertelde ik nog hoe het ermee was gegaan in januari, maar de rest van het jaar was ik hier best wel stil over. Dat betekende natuurlijk niet dat ik er totaal niet mee bezig was. In deze blog kijk ik terug hoe het is gegaan met mijn voornemens en epische plannen van vorig jaar en vertel ik welke ik meeneem dit nieuwe jaar in en welke ik er nog aan toevoeg…

Read More

Alleen naar Gran Canaria!

Het is nog steeds best onwerkelijk dat mijn eerste week zonder de groep er alweer ruimschoots op zit. Ik sprak af met vrienden, ging nog voor 1 dagje terug, kocht nieuwe kleren, liep veel hard, las een boek uit, keek uren naar Netflix en sport en werkte mijn huishouden bij. Al met al een best leuke vrije eerste week die ook weer zo voorbij vloog. Ergens kwamen er wel weer wat negatieve gedachtes terug en was het best moeilijk soms zo op mijzelf. Daarom is het extra lekker dat ik er vanaf morgen echt even tussen uit kan: Het is nog maar 15 uur before take off naar Gran Canaria…

Read More

Vrijwilligerswerk

Ik ben de afgelopen jaren erg gewend om verbonden te zijn aan bepaalde functies en aan het participeren in vrijwilligerswerk. Waar de meeste mensen dan gelijk denken aan het verzorgen van ouderen, koffie schenken in het buurthuis of het bijhouden van het groen in de wijk, deed ik vrijwilligerswerk wat veel dichterbij mij lag. Verbonden aan mijn tafeltennisvereniging bijvoorbeeld of werkzaamheden voor een betere acceptatie van homoseksuelen, zonder betaling, dus vrijwilligerswerk.

Read More

Een ode aan café Mets

Alweer twee maanden dat ik bezig ben met mijn traject in Lunteren. Wat vliegt de tijd voorbij! Van cognitieve gedragstherapie van eens in de twee weken, naar praktijkondersteuner voor psychische hulp bij de huisarts naar individuele schematherapie met 1 a 2 sessies in de week naar een 5-daagse dagbehandeling op het Centrum van Psychotherapie in Lunteren. Maar eigenlijk was er daarnaast nog een veel grote plek waar therapie nog veel meer tot uiting kwam: namelijk in café Mets..

De (LHBT-gerelateerde) bar in Nijmegen, was een plek voor mij waar ik helemaal mijzelf kon zijn. Ik ben er op date geweest, heb er als voorzitter van homojongerenorganisatie menig keer gespeecht, heb er dansjes gedaan, maar bovenal heel erg vaak aan de bar gezeten. Nee, ik heb verre van een alcoholprobleem, maar wel was het fijn om therapiesessies te beleven aan de bar in het café. Met een biertje of een baco bleef ik vaker nog wat langer dan vrienden of durfde ik alleen er heen te gaan. Mijn favoriete barman Kevin stelde mij altijd op mijn gemak en ik kon zo alles weer wat beter bevatten, als dat het fijn was om de beste gesprekken te hebben. Ook voor slechts 20-30 euro per avond, waarvoor ik ook nog eens lekkere drankjes kreeg.

Vanavond wordt de bar heropend. Iets meer een eetcafé, andere eigenaar, maar nog steeds een erg gezellige plek. Kevin is al een tijdje weg, als dat Rian en Rian dus ook zijn vertrokken. Beide dames hebben veel werk gestoken in het mooie café wat ik als prachtige plek heb ervaren. Zo veel verschillende mensen die zichzelf durfde te zijn, menig avond bleef ik daar weer te lang, was de wekker de hel, maar had ik toch even mijn hart kunnen luchten.

Menig avondje zag ik daar een leuke jongen, waar ik niet op af durfde te stappen, beleefde ik bijzondere avonden en sprak ik vreemde mensen die mij verbaasde, zag ik bizarre taferelen, hoorde ik bizarre muziekjes, lag ik helemaal dubbel, sprak ik mij uit, smeet ik geld over de bar, was het er stikheet en vol tijdens de Roze woensdag, Vierdaagse of bij een ander feestje of zat ik er op donderdagavond alleen aan de bar. Nee, ik kijk met heimwee altijd terug naar dat café, mij eerste echt vertrouwde gaybar.

Ik kon helaas niet bij het afscheid zijn en ook vanavond kan ik het openingsfeestje niet mee maken. Maar dat neemt niet weg dat ik nog wel wat woorden wilde wijden aan dit bijzondere café. Met het voorlichtingsteam epische borrels, met homojongerenorganisatie Dito! menig activiteit. Een roze kroegentocht, dronken naar huis, mijn eerste one night stand opgedaan, stiekem zoenen, als serieuze dates hebben plaatsgevonden in dit café. Speciaal bier, shotjes, mixdrankjes, het was wel aan mij besteed.

Ik kan niet genoeg benadrukken dat dit café mij door mijn scriptietijd heeft heengeslagen, mij moed inpraatte voor tentamenperiodes, mij al mijn problemen liet vergeten of mij mijn hart liet luchten. Ik zag jongens en meisjes zich ontplooien van onzekere wezens naar trotse nichten en potten, waar je niet omheen kon. Ik zag mensen opbloeien, waaronder ik zelf de eerste keer schoorvoetend binnentreden en hopen dat niemand mij zag, totdat ik menig avondje er niet was weg te slaan en dat ik bijna hoorde bij het interieur en dat mij helemaal niets kon schelen. Ik durfde hier ook gewoon alleen heen te gaan.

Eenmaal werd ik achtervolgt uit het café en werd ik uitgescholden en half bedreigd, en toch weerhield mij dat niet uit het café en was het mijn veilige plek. Ook met de barkeepers na Kevin, en nu ook vast met de nieuwe eigenaren. Door mijn persoonlijke situatie ben ik tegenwoordig wat minder in de kroeg, maar desalniettemin zal je mij hier nog steeds wel eens vinden. Wat een hele fijne, veilige plek zal het blijven, en alle herinneringen zullen zeker niet vergeten worden.

Bedankt café Mets voor de mooie jaren en succes met de nieuwe jaren nieuwe eigenaren!

Het was mooi, en misschien wordt het nog wel mooier!!

#200: Het geheim achter dieleven

Mijn 200e post! En deze gaat absoluut niet over waarom dieleven zo succesvol is, zoals de titel misschien suggereert, maar wat echt wel mee valt. Bovendien siert bescheidenheid mij echt beter, en heb ik ook voldoende criticasters, dus nee, ik ga hier niet roepen hoe geweldig mijn blog nou is en wat het geheim daarachter is. Het gaat echter wel over de onthulling van waar de naam nou vandaan komt. Dat is namelijk de meest gestelde vraag naar aanleiding van de 200 berichten..

Read More