• Home
  • Tag: therapie

Ik ben GGZ-vrij: Het afscheid van mijn therapeute!

Tijdens mijn middelbare schooltijd waren er al psychische zorgen die opvielen bij de schooldokter. Tijdens mijn studie stapte ik naar mijn studentenpsycholoog. Ik werd eerstelijns doorverwezen voor een aantal sessies. Na mijn studie stapte ik naar de huisarts voor meer hulp. Ik werd tweedelijns doorverwezen. Er was een wachttijd en zo kreeg ik eerst hulp bij de praktijkondersteuner. Ik had ondertussen ook contact met hulpverleners bij 113online. Ik kon bij mijn therapeute terecht en kreeg twee keer per week schematherapie. Dit was onvoldoende. Ik was nog lang niet GGZ-vrij.

Read More

Regie in therapie

Afgelopen week had ik voor het eerst sinds mei weer een afspraak met mijn therapeute. Het was in mei ook voor het eerst sinds 3 maanden en zo heb ik in het afgelopen half jaar 2 keer therapie gehad. Als je kijkt naar wat dat heeft gedaan kan je misschien concluderen dat ik nog niet zonder kan. Het was dan ook niet voor niets in juni en juli dat ik telefonisch contact zocht met mijn therapeute. Over de telefoon kon ze weinig voor mij betekenen zei ze toen. Ik was de regie in therapie kwijt.

Read More

New choices

Ik vertelde al hoe het ging vorige week in therapie. Daarnaast ben ik eind maart gestart bij de diëtist voor mijn darmklachten. Het gaat verre van stabiel in psyche sinds ik aan het werk ben bij mijn huidige werkgever en daar hebben een aantal goede vrienden wel hun zorgen over uitgesproken. Moeilijk om te horen, maar wel ontzettend eerlijk en heel wat waard dat ze dat eerlijk zeggen. Met deze dingen in het achterhoofd heb ik een aantal belangrijke keuzes te maken.

Ik word vandaag gebeld door de diëtiste. Ik heb twee afspraken gehad. Ik ben meer vis gaan eten, meer nootjes voor tussendoor en vitamine met calcium gaan slikken, omdat ik dat te weinig binnenkreeg. Ik drink nog maar 3 koppen koffie op een dag en ik kook niet meer uit pakjes en zakjes, maar louter met kruiden. Helaas is het gewenste effect nihil. Vlak voor mijn reis naar Lissabon werd daarom voorgesteld om het Fodmap-dieet te starten. Ik vroeg om bedenktijd, tot vandaag..

Het is een dieet wat nogal zou kunnen helpen bij mijn prikkelbare darmsyndroom en klachten die ik daar al tijden van heb. Echter, ik zou geen brood, pizza en pasta meer mogen. Het zou nogal veel invloed hebben op ontbijt en lunch en veel dingen die ik wel mag houd ik weer niet van. Ik denk dat het een erg pittig dieet voor mij zal worden en ik twijfel of ik het wel kan combineren met de rest van mijn leven. Eten bij vrienden, ik slaap twee nachten per week voor werk bij mijn zus en houd van uit eten gaan en eten bij vrienden. Al mijn energie en tijd gaat al naar mijn werk. Hoe moet ik dit er dan bij doen? De klachten van mijn darmen houden alleen ook aan? Het is een moeilijk besluit.

Voor therapie word ik maandag gebeld. Het houdt op bij mijn huidige therapeute. Ze denkt dat ze mij niet verder kan helpen. Ik moet meer lichaamsgericht aan de slag. Een moeilijke stap na al zolang therapie. Ik wil mij beter voelen, maar weet ergens niet hoe ik dat zou moeten. Naar een haptotherapeut? Minder werken omdat ik nu 5 dagen werk met veel reistijd en dus een afspraak om 9 uur bij haptotherapeut al betekent dat ik een halve dag vrij moet nemen? Opnieuw een intake? Ik krijg hoofdpijn van al die keuzes, maar weet ook dat ik veel emoties ook nog moeilijk en slecht uit. Maar alle vermoeidheid, steken en alle andere klachten voelen toch niet louter psychisch. Ik geloof toch meer in het medische circuit? Waarom word ik nu weer hierin doorverwezen.

Ik krijg hoofdpijn van deze moeilijke keuzes. Net als van de pijn na 3 maanden werk over dat ik het niet lijk aan te kunnen en vrienden hun zorgen daarover hebben geuit. Alle keuzes en oplossingen lijken een stap terug en zijn pijnlijk. Mijn omgeving ziet hoop. Ik een stukje wanhoop. Ik ben geneigd om altijd ervoor te gaan, daarom zei ik al eens JA tegen mensendieck, bekkenbodem, seksuoloog, studenten-psycholoog, eerste lijns therapeut, tweede lijns therapeut, internist, praktijkondersteuner van de huisarts, pedicure, podotherapeut. Ik probeer echt wat aan mijn problemen te doen. Ja ik klaag ook veel. Maar ik zet ook altijd door voor oplossingen.

Ik weet het nu alleen niet meer. De investeringen zijn vaak nodeloos gebleken. Het is ook de lepeltjes theorie. Ik heb niet zoveel energie te vergeven Ik moet nieuwe keuzes, new choices maken. Ik moet prioriteiten stellen. Zekerheid bestaat niet. Proberen, wat opnieuw energie zal kosten, wel. En wat als het dan weer nodeloos blijkt? Ik ben altijd geneigd om JA te zeggen omdat ik mijzelf een beter leven gun. Echter new choices, het kan ook wel eens een ondergang en eindigen bij de bedrijfsarts betekenen. New choices. Wat moeilijk.En ja ik hoor jullie denken, nooit geschoten is altijd mis. Het kan ook zomaar wel blijken te helpen? Maar help. Hoe weet je dat?

De impasse in therapie

Ik zocht in mijn aantekeningen naar overeenkomsten wanneer het mis met mij was gegaan de voorbije weken sinds mijn laatste afspraak bij mijn therapeute op maandag 26 februari. Een afwijzing op 6 maart, heel veel blaren na een wandeling op 12 maart, een nieuwe afwijzing op 28 maart, uitgeloot worden voor de vierdaagse op 30 maart, lichamelijke klachten en zweten op werk op 3 april, mensen die klagen over mijn zweten en veel andere lichamelijke klachten op 5 april, Veel lichamelijke klachten en een groot gevoel van verdriet en eenzaamheid op mijn 30e verjaardag op 19 april. Het lijstje hield maar niet op.

Read More

29 maart blijft altijd bijzonder: De start in Lunteren

Pasen blijft altijd wel een beetje bijzonder. 29 maart al helemaal. Op de dag vandaag precies 2 jaar geleden trok ik mijn jas aan om te vertrekken voor mijn eerste dag in groepstherapie. Om te worden onthaald door een groep. Om een pad te bewandelen naar 36 weken therapie, niet wetend of ik daar beter van zou worden. Het was de dinsdag na Pasen. Ik kon er niet meer onderuit en ik had niet verwacht dat ik dit ooit nodig zou hebben. 9 maanden groepstherapie. 29 maart, de dag dat het allemaal begon..

Read More

Back on track…

Het is lange tijd geleden dat ik zo’n lange periode had zonder dat ik blogde. Ik had genoeg inspiratie en ideeën, het ontbrak alleen even aan tijd. En het was misschien ook wel juist goed, omdat ik steeds meer (slechte) gewoontes probeer aan te passen en probeer het moeten los te laten en meer juiste keuzes probeer te maken. Bloggen is een hobby en de afgelopen weken wilde ik de tijd net even aan andere dingen besteden..

Read More

Een nuttige Blue Monday

Morgen is het weer Blue Monday. Zogenaamd de meest sombere dag van het gehele jaar. Ik vind het ergens commerciële onzin. Psychische problematiek kan samenhangen met meer donkere dagen en vaak heet het dan een winterdepressie. Echter veel vaker heeft psychische problematiek helemaal niets met de getijde van het jaar te maken. Ik moet zeggen dat ik bij mijzelf er ook niet zo snel een verband in zie. Toch staat de Blue Monday morgen voor mij in het teken van de goede lijn doorzetten en nuttig bezig zijn.. Read More

Het langzame herstel

De zon schijnt door de bomen. De bladeren kleuren mooi. De eerste lopers lopen langs mijn raam naar de start. Ik staar naar mijn startnummer en hardloopschoenen die in een hoekje staan. Ik doe een rekbeweging of het echt niet gaat. Helaas, ik voel een scheut pijn in mijn schenen. Helaas, mijn 10e Zevenheuvelenloop op rij moet ik overslaan. Ik pak mijn telefoon en kijk naar de verschrikkelijk depressieve appjes en tweets die ik met name gisteravond stuurde. Niet eens zo zeer door het missen van deze dag, maar wel omdat lichamelijke klachten mij opnieuw tot wanhoop dreven. Het is een proces. Het proces van het langzame herstel…

Read More

Een maand zonder therapie!

Het is vandaag 25 oktober. Dat betekent dat het precies een maand geleden is dat ik therapie had op maandag 25 september. We hadden het in die afspraak over nieuw gedrag, mijn moeilijke periode met afwijzingen en dat we EMDR weer op moesten pakken, omdat ik bij Nieuwsuur nog erg last had van een negatief lichaamsbeeld van alleen maar Quasimodo zien in mijzelf. Opvolging van therapie was nodig en mijn volgende afspraak liet 2,5 week op zich wachten. Mijn therapeute werd echter ziek. Daarna had ze herfstvakantie. En ik zou gebeld worden voor een nieuwe afspraak, maar dat bleef uit. En zo was er een maand zonder therapie..

Read More