Gayting #9: 10 years single and hating every second in it

“Mag ik een baco? Nee, maak er maar 2 van” vraag ik aan de barman op het gayfeestje. Ik giet de ene snel achterover mijn keel in. Even een kort hikje, waarna ik met de andere naar het hoekje van de dansvloer loop. Uitzicht op mijn crush. Hij staat alleen niet alleen, maar te zoenen met een goede vriend. Net als 2 jaar terug had mijn crush op de dansvloer meer interesse in mijn vrienden dan in mij. “Shit happens” denk ik als ik weer een slok van mijn bacardi-cola neem.

Read More Gayting #9: 10 years single and hating every second in it

Quarantaine uuh sociale isolatie uuh nieuwe normaal ?! week 13

Het is zondagmiddag in week 14 als ik op mijn dakterras nog eens terugblik op week 13. Onder het mom van beter laat dan nooit en om voorlopig toch nog een weekdagboek te hebben van iedere week in de coronacrisis. Waar week 12 een week was met veel moeilijke dagen, scoorde week 13 alweer heel wat beter. Sterker nog, iedere dag scoorde mijn stemming een voldoende. En dat is voor mij toch wel erg lekker…

Read More Quarantaine uuh sociale isolatie uuh nieuwe normaal ?! week 13

Coronahartjes: Sekswerkers

Deze week kom ik op voor een groep die nogal vaak erg negatief in het nieuws komt. Niemand zou bewust voor dit beroep willen kiezen en de groep die zogenaamd voor hen opkomt wil nog wel eens roepen dat ze allemaal omgeschoold moeten worden naar een andere baan. Ik ben het zelf daar absoluut niet mee eens. Ja, we moeten alles omtrent mensenhandel zien uit te wassen en aan te pakken, maar ik geloof ook daadwerkelijk dat dit een beroepsgroep in Nederland is die meer bescherming en respect verdient.

Read More Coronahartjes: Sekswerkers

De strijd met mijn verjaardag

Zondag word ik 32 jaar. En om heel eerlijk te zijn zorgt dat voor kortsluiting in mijn hoofd. Ik vind het ongelofelijk verdrietig om 32 jaar te worden als eeuwige single, zonder echte relatie-ervaring en als maagd. Tevens verdrietig, omdat mijn rijbewijs er nog steeds niet is. Ongelofelijk ongemakkelijke dingen om over te praten en die mij nog eenzamer maken. Dezelfde struggles, en weer een jaar verder. Ik kan mijzelf er momenteel niet van afleiden.

Read More De strijd met mijn verjaardag

Oktober: De balans

Het is de volgende dag in november en nog steeds ben ik verre van fit. Saai weekend zo in november zonder sociale afspraken. Het geeft wel iets meer tijd om weer een stil te staan bij mijn stemming, gedrag en alles wat ik mee maak. Nadat ik dat gisteren al deed voor september is het goed om nu de balans op te maken over oktober. Er ging meer mis dan goed, het is dus echt zaak om daarop te reflecteren, wat ik vandaag doe en waarover ik vandaag deel in deze blog.

Read More Oktober: De balans

Intens weekje

Ik heb vanmiddag geluncht met een goede vriend in Rotterdam. Nu zit ik in een Rotterdams café bij het station de krant te lezen, een blog te schrijven en te beginnen aan een nieuw boek: “De kracht van kwetsbaarheid” van Brene Brown. Over een klein uurtje vertrek ik naar Feyenoord – de Graafschap. Daarvoor nog even samen eten met mijn vader en een collega van hem. Een kleine glimlach over afgelopen week tekent op mijn gezicht. Het was een intens weekje.

Read More Intens weekje

Sexting & nudes

Twee weken terug ging het aantal dagen erg slecht. Ik wist de oorzaak wel, maar schaamde mij er ook erg voor. Het is eigenlijk al langer een probleem. Een probleem dat ik zijdelings wel eens heb benoemd in een blog, maar nog nooit echt een hele blog aan heb durven wijden. Nee, zelfs sommige dingen zijn voor mij moeilijk bespreekbaar. Ik wilde er deze maand alleen echt aan werken. Ik wilde er al over schrijven na alle discussies over Patricia Paay, shaming vanuit de politie of andere verhitte discussies. Ik heb het dan natuurlijk over: Sexting / sturen van nudes.

Read More Sexting & nudes

Investeren in mijzelf – De beloning?

Ik ben vandaag even heel boos. Boos, verdrietig en ik heb eigenlijk een heel wanhopig gevoel. Ik weet het gewoon even niet meer. Tegenslag op tegenslag op tegenslag. Ik weet dat ik daarmee volgens sommige mensen te veel in de slachtofferrol blijf hangen. Dat deze blog waarschijnlijk ook onwijs narcistisch, egoïstisch, vol zelfmedelijden is en vol met alleen maar negatieve uitingen die mij niet helpen. Maar de maat is even compleet vol. Ik zie het licht niet meer en de tijd, energie en geld voor oplossingen zijn niet voorhanden. Het is op. Ik heb zoveel in mijzelf geïnvesteerd en het loont gewoon niet.

Read More Investeren in mijzelf – De beloning?