• Home
  • Categorie: Uncategorized

Februari: De balans





Een beetje jammer is het wel dat de eerste maanden niet bepaald de stijgende lijn hebben doorgezet van de laatste maanden vorig jaar. Natuurlijk was het winter, maar dat ik mijn gedrag opnieuw niet onder controle had was jammer. Dat mijn stemming daarbij ook opnieuw niet boven de 6 uitkwam was een bevestiging van wat ik eigenlijk al wist en wat ik moet omarmen: ik heb te maken met een chronische lichte depressie: een dysthyme stoornis.





Read More

November: De balans…

Het is bijna kerst, maar nog steeds moet ik terugblikken op de maand november. Voordat mijn jaaroverzicht gemaakt gaat worden is het goed om nog eens deze 11e maand door te nemen. Het is bizar hoe je stemming en beeld wordt geleid door de laatste en meest negatieve gebeurtenissen. In de brief aan mijzelf schreef ik al dat het geen goede maand was geweest. Maar wat bleek met een helicopterview over de gehele maand: gemiddeld een dikke 6.9!!! en maar 6 dagen een onvoldoende. Kortom, het zoveelste teken dat er wel degelijk sprake is van progressie!

Read More

Maart – De balans

April is alweer voor een kwart voorbij, maar het is nog steeds tijd om de balans op te maken van maart. Het was een behoorlijke maand. Ik begon een nieuwe baan, er ging veel tijd zitten in de campagne van de gemeenteraadsverkiezingen, ik ging naar het eerste congres van D66 en ik wandelde voor het eerst 30km, maar zag mijn droom van de vierdaagse tegelijk vervagen. Kortom, er gebeurde weer een hoop, hoog tijd voor het opmaken van de balans.

Read More

#FOMO: Fear of missing out

Ik ken niet veel angsten, maar de angst om er niet bij te horen of iets te missen is toch wel erg groot. Het wordt ook wel FOMO genoemd en wordt vaak gelinkt aan social media. Ik heb er alleen veel breder last van. De afgelopen 24 uur deed ik een experiment om FOMO aan te gaan. Ik sloeg een feestje over en ik ging een dag niet op social media om de race van Sjinkie Knegt en Carlijn Achtereekte gisteravond her te beleven zonder dat ik de uitslag al wist. Ik ging de strijd aan met FOMO..

Read More

Januari: De balans

De kop is eraf. De eerste maand is voorbij gevlogen. En wat is er ongelofelijk veel gebeurd. Er branden veel kaarsjes om mij heen vanwege twee overleden in januari. Tegelijkertijd liggen er 2 contracten voor mij voor nieuw werk waarvoor ik nog moet kiezen. Er is een glimlach wegens vele mooie uitjes, bijvoorbeeld Feyenoord – PSV, het Depressiegala of bij vrienden kijken bij Gelderse kampioenschappen tafeltennis. Ik ging alleen naar de film en maakte epische wandelingen. Het is echt tijd om de balans op te maken van de maand januari.

Read More

Betoog: Willen we echt vergroenen?: De auto en het vliegtuig

Het is voor de vaste volgers van mijn blog geen geheim dat ik geen rijbewijs heb. Op mijn 29e levensjaar inderdaad. Ik had niet verwacht dat dat zo’n grote drempel zou zijn voor mijn zoektocht op de arbeidsmarkt. Ik zie het echter in veel vacatures terugkomen. Terwijl ik vaak ook daarbij denk: kan die functie echt niet vervuld worden zonder rijbewijs? Bijvoorbeeld voor accountmanager binnen Amsterdam. Daar is toch vrijwel alles met het OV bereikbaar? Ik kan daarbij ook nog gewoon lezen en werk doen achter mijn laptop in het OV. Zonnepanelen, minder lang douchen en biologisch voedsel; het wordt steeds populairder. Echter minder kleding of besparen op het vliegtuig en de auto valt vaak niet over te spreken. Willen we dus echt wel vergroenen?

Read More

Nog … nachtjes

Al sinds ik 100 dagen geleden de eerste aankondigingen zag voor deze dag begon ik alweer zenuwachtig te worden. Begrijp mij niet verkeerd; ik mag mij zegenen met een hele lieve familie waarmee ik kerst mag vieren, maar de feestdagen zijn bepaald niet mijn hoogtepunt van het jaar. Pijnlijke herinneringen, single zijn, dysthyme gedachtes en gevoelens, vrienden die het toch allemaal met familie of hun geliefde vieren. Nee, natuurlijk ga ik het beste van maken, maar er zijn dingen waar ik veel liever naar aftel. Hieronder een overzichtje..

Read More

Onbenaderbaar

Het is echt het woord wat mijn therapeute vandaag gebruikte. Het is niet Thomas dat tegenover haar zat. Het was de boze cynische zelfvernietigende Thomas. Het maakt mij onbenaderbaar. Het zet mensen op afstand. En helaas nam die mij de afgelopen tijd nog veelvuldig over. Het zet vriendschappen onder druk. Het is een kant die gefrustreerd van zich af bijt en tegen alles aanschopt. Tegelijkertijd is het een kant die mijzelf ongelofelijk ondermijnd. Het is een mix tussen cynisch naar alles en iedereen om mij heen, als ongelofelijk zelfdestructief en negatief naar mijzelf. Het maakt mij echt onbenaderbaar.

Read More

De 5 kastdeuren

Deze week werd het definitief dat nog een verlenging op mijn werk er echt niet inzit. Ik ben daarom volop aan het solliciteren. Daarnaast ben ik gestopt met tafeltennis en probeer ik wat nieuwe sociale contacten te leggen. Zo kom ik bij wat avonden van de jonge democraten en D66. Ook ben ik nog op zoek naar liefde en is er af en toe een date. Bij al die ontmoetingen met nieuwe mensen spookt er door mijn hoofd: welke kastdeur doe ik wanneer open en wat vertel ik niet en wel en bij wie dan wanneer?

Read More